Sadık Yalsızuçanlar

:: "Mavi Kanatlı Bir Kuş" ::

şebnem kanoğlu

Sadık Yalsızuçanlar Kaf dağına gönlünden bir kuş uçurmuş; "Mavi Kanatlı Bir Kuş..."

'Çağdaş Çocuk Edebiyatı' bitimsiz hayallerini, coşkularını, sevinçlerini, çocuklarla paylaşmayı seçmiş edebiyatçılarımızın özgün eserlerini yayınladığımız bir seri. Al Pembecik Gül Pembecik (Hasan Aycın), Yedi Geceye Masal (Münire Daniş), Puti Puti Pembe (Çağdaş Fars Edebiyatından seçilmiş masallar) serimizin ilk üç kitabı.
Bugünlerde bu seride çok kıymetli bir eser daha yayınlamanın mutluluğunu yaşıyoruz. Metaforik hikâye ve romanlarından tanıdığımız günümüzün seçkin edebiyatçılarından Sadık Yalsızuçanlar'ın kaleme aldığı 'Mavi Kanatlı Bir Kuş'...
Sadık Yalsızuçanlar, Mavi Kanatlı Bir Kuş'ta Mevlana'nın, Sadi Şirazî'nin, Bediüzzaman'ın eserlerinden ilhamla masallar anlatıyor. Yalsızuçanlar'ın kendine has üslubuyla anlattığı bu masallar, Klasik Türk- İslâm eserlerinin motifleriyle yoğrulmuş hikmet masalları...
Masal okurunu hayretten hayrete düşüren, hikmet denizinin bazen kıyılarında bazen derinliklerinde gezdiren Yalsızuçanlar, ahenkli diliyle çocuklara edebî zevk kazandırma adına da önemli bir çalışma ortaya koyuyor.
Mavi Kanatlı Bir Kuş, kanatlarına aldığı çocukları meçhul, esrarengiz, ucu bucağı olmayan bir hayal âlemine götürüyor. Bu âlem katman katman... Her katı ayrı güzel... Kattan kata düş merdivenleri kurulmuş. Mecaz ve sembollerle örülmüş bu merdivenlerden arş-ı âlaya çıkmak mümkün...
Yalsızuçanlar, zamandan ve mekândan, hatta cisimden âzade, masal türünün sağladığı özgür alanda, edebiyatçılara has bir yetenekle kurguladığı masallarıyla çocukların yüreklerine sızmak, akıllarında değilse bile yüreciklerinde bir iz bırakabilmek ümidinde...

Sadık Beye sorduk:

Mavi Kanatlı Bir Kuş'un sizin gönlünüzdeki yeri ne?

Mavi Kanatlı Bir Kuş, deyim deyirdeyse, 'çocuk edebiyatı'yla temas kurmamda ilk gözağrım oldu. Risale-i Nur'daki öyküleri (gerçi onlar birer vizyon öyküsü, Bediüzzaman'ın vizyonları tümüyle) dönüp dönüp okurdum, onları ileride doğacak çocuklarıma da okumayı düşlerdim. Ama bir biçimde çocukların diline, dünyasına yakınlaştırmak da gerekiyordu. Bu ihtiyaçla yola çıktım. Ruhi Şirin ağabeyim o sıralar Aile Araştırma Kurumu Yayınları için dosya istemişti. Bu da itici bir güç oldu. Böylece Mavi Kanatlı Bir Kuş'taki masallar doğdu. İyi ki de doğdu, zira, sonradan onları çocuklarıma okudum. Rabbim nasib etti, çocuklarımla birlikte onları okumayı. Tabi sadece Risale'den değil, başka kaynaklardan da bazı öyküler devşirmiş, yeniden yazmıştım. Uydurduklarım da vardı. Benimkiler birer uydurma tabi. Ama en nadide olanları Bediüzzaman'ın vakıaları, vizyonları idi. Mavi Kanatlı bir 'kuş'u vardır her çocuğun...Evinin penceresine geceyarısı gelir düşlerine konar, onu alır, ninesinin anlattığı masallardaki iklimlere götürür. Masal, esasında öyküden daha hakiki bir dildir. Gerçekten daha gerçektir masallar. Büyüklerin de çocukluğun büyüklüğünü korumaları masallarla mümkündür. Mavi Kanatlı Bir Kuş bu anlamda büyüklere de seslenir.

Neden çocuk edebiyatı?

Doğrusunu isterseniz ben kendimi 'çocuk edebiyatı yazarı' olarak hissedemiyorum. İki masal kitabı yazdım sadece. Ama bazı öykülerimin çocuklara da onların dünyasına da seslenebildiğini, sızabildiğini gördüm. Çocukların her ne kadar soyutlama yetenekleri gelişmemişse de, büyüklere tuhaf, imkansız, absürt gelen şeyler çocuklara olağan gelebiliyor. Bu, onların dünyasının saflığından kaynaklanıyor. Wıttgenstein, 'şeylerin nasıl olduğu değil, olduğudur gizemli olan' diyor. Olağan olandaki gizemi çocuklar daha çok fark edebiliyorlar. Büyüdükçe bizim gözümüzle varlık arasındaki perdeler çoğalıyor. Dolayısıyla yaşamdaki gizemi göremez hale geliyoruz. Büyüklere baskın çıkanlar, aslında yaşamlarında çocuğa özgü olan o 'hayret'i, hayretli bakışı yitirmemiş olanlar. Bu bakımdan çocuk edebiyatı çok önemli, çok değerli ve özel bir iletişim, bir haberleşme alanıdır. Tabi benim çocuk edebiyatı ile ilişkim iki kitap düzeyinde kaldı. İnşallah ilerde çocuklarıma, çocuklara yeni masallar anlatabilirim diye umuyorum.