|
 T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN EDEBİYAT FAKÜLTESİ TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI BÖLÜMÜ YENİ TÜRK EDEBİYATI ANA BİLİM DALI Lisans Tezi Danışman Yrd. Doç. Dr. Alim Gür
Hazırlayan Sezen Kara 000328075 Konya-2004 İçindekiler
Önsöz
I.Bölüm Hayatı Ve Edebi Kişiliği, Hikaye Anlayışı, Eserleri
II.Bölüm Şehirleri Süsleyen Yolcu "Şehirleri Süsleyen Yolcu" İçin Ne Söylediler? Şehirleri Süsleyen Yolcu/Söyleşi l. Tahakküm 2. Şebnemin Gözbebeği Küçücük Bir Güneştir 3. Riyad 4. Kafesten Kuş Uçmuş Gibi 5. Şehre Gerilen Uyku 6. Kelebek 7. Çocuk Şehrinde 8. Bir Mecnun Masalı 9. Elif Gibi Yapayalnızım 10. Şehirleri Süsleyen Yolcu 11. Kasabada Yeni bir Martı Çizgisi
III.Bölüm Gerçeği İnciten Papağan Gerçeği İnciten Papağan İçin Ne Söylediler Niçin papağan? l. Kuğu Büyüsü 2. Gerçeği İnciten Papağan 3.Feylesof Sığınağı/Çekirdek Uykusu 4. Kime Karşı Ölümsün? 5. Müphem Bırakılmış Bir Adamın Ölümü 6. Körebe 7. Bir Övgü Hesabı 8. Köpük 9. Yağmurpark 10. Doğu-Batı Divanı 11. Mercan Gören Ses 12. Ayna 13. Yıldız Böceği 14. Kapı 15. Yılan 16. Gidiyorsun Madem Çiçek Olarak Git
IV. Bölüm Kuş Uykusu
1. Yazısız 2. Çiğ 3. Gözyüzü 4. Hafif Sesler 5. Yerin Kulağı 6. Onların Karmaşası 7. Söz Sokağa Düşünce 8. Küf 9. Düş kırığı 10. Leopar 11. Personel Müdürlüğü'ne 12. Tırmanma Şeridi 13. Sanı 14. Gizli Özne 15. Fer 16. Yol 17. Çehrengiz 18. Gü/r/z 19. Günlerin Kaderi 20. Sen Ona Ben Dersin 21. Kuş Uykusu
V.Bölüm Güzeran
1. Evsiz 2. Öğle Şekeri 3. Ayça 4. İkiniz 5. İnsana Ait Bir Grafik 6. Tutku 7. Küf Kokulu Bir Anlaşma 8. Endam Aynası 9. Sarı 10. Taammüden 11. Sarhoş 12. Kül Kedisi 13. Berfin 14. Ateş Çemberi 15. Güzeran 16. Fecr 17. Fani Sundurma 18. Darağacının Saçları 19. Çerağ 20. Çocuklar Ve Çiçekler 21. Pencere 22. İbrişim 23. Miyase 24. Sinema Düşü 25. Habil-i Gayr-ı Kabil 26. Saman 27. Meczub 28. Güzellik Ve Aşk 29. Solgun Yapraktan Toprak Notları 30. Güller Ve Kanatlar 31. Çıplak Aklımın Karanlıkları 32. Rüzgar Kanatlı Küheylan Cengi
VI.Bölüm Halvet Der Encümen
1. Sensiz Erguvan 2. Milat 3. Üç İnci 4. Çarkıfelek 5. O Geldi 6. Portal 7. Acı Su 8. Halvet Der Encümen 9. Çiçek Durumu 10. Düşük 11. Kırlangıç Fırtınası 12. Yer Sofrası 13. Acı/Yan 14. Ağaç İle Sarkaç 15. Eski/Me/Yen 16. Kar Güzeli 17. Ayn(ıy)le Yüz 18. Çıt 19. Karanlık Oda 20. Geriye Kalan Geride Kalanın Aynısı/Geride Kalan Geriye Kalanın Aynısı 21. Ahşap Yüzaltı 22. Aşk Oyunu 23. Bir Hayal Olmuş sana
VII. Bölüm Varlığın Evi
1. Varlığın Evi 2. Dedem 3. Abdo 4. Necla 5. Albastı 6. Esrarlı Bir Hayat 7. Haydar 8. Geçen Gün Ömürdendir
VIII.Bölüm Hikayelerin Biçimsel Özellikleri
1. Şahıs Kadrosu 2. Anlatıcı-Anlatım Şekilleri 3. Zaman 4. Mekan 5. Dil Ve Üslup 6. Sonuç 7. Bibliyografya Tez'den Bir Alıntı : "Çelişkilerini, zihnindeki uğultuları ve acılarını dindirmek, içindeki muğlaklıkları anlamlandırmak için yazan Yalsızuçanlar; yazdıkça çelişkilerinin, uğultularının ve acılarının arttığını görür. 'Yazmak umarsız bir aşka kapılmak gibidir. Aşk acısı paylaşıldıkça artıyor ne yazık ki...' derken hikayelerinin çıkış noktasına değinir. Yazmayı, yaşadığını hissetmek, başka yaşayışlarla kritik bir ilgi kurmak bakımından kendisi için vazgeçilmez görür. Hikayelerindeki şiirsellik için, 'şiirsiz insan yok' der. Yalsızuçanlar'ın yazdığı ilk hikaye, 'Ana'dır. 1980 kışında, Hacettepe'nin girişindeki bir delikanlının taşralı olduğu her halinden belli olan annesini aşağılayışını görerek bu hikayeyi yazdığını belirtir. 1986'da yazdığı, 'Şehirleri Süsleyen Yolcu' adlı ilk hikaye kitabı, Türkiye Yazarlar Birliği'nin hikaye ödülünü kazanmıştır. Yalsızuçanlar, yerleşik hikaye kurallarını, ölçütlerini gözardı ederek, içinden gelen sese kapılarak yazar. Bazı hikayelerinde, karakter, zaman, mekan, olay ve dramatik kurgu yoktur. Noktalama işaretlerine uymaz, yazım kurallarını hiçe sayar ve kısa hikayeler yazar. Yazdıklarını yaşadıklarının yansıması gören yazar, 'Dedem', 'Abdo', 'Necla', 'Varlığın Evi' hikayelerinde olduğu gibi, hikayelerinin çoğunda yaşamından kesitler sunar. Hikayelerinde bir insan değil, birçok insan hallerine rastlarız. Aşk, inanç, yalnızlık, modern birey, metalaşan dünya, şehrin kalabalıklarında yiten insanlar, geleneksel ferdiyetin günümüz dünyasında yaşadığı trajik bölünme gibi konulara hikayelerinde yer verir. Yalsızuçanlar'ın hikayelerinde iki önemli sembol vardır: Kadın ve çocuk. Manevi cehennemlerin içindeki kadın ve çocuğa kutsal bir merhamet eliyle dokunur. 'Darağacının Saçları', 'Gidiyorsun Madem Çiçek Olarak Git', 'Elif Gibi Yapayalnızım', 'Çocuk Şehrinde', 'Çiçek Durumu' gibi hikayeleri çocuk ve kadın eksenli hikayeleridir. Hikayelerindeki kahramanlar, yaşamından izler taşıyan gerçek şahıslar olduğu gibi, hayal ürünü kişilikler de olabilir. Yalsızuçanlar, Risale-i Nur'un şiirselliği ve derinliği ile beslendiği hikayelerinde, hayalle gerçek ve rüya ile hakikat olgularını hayatla bağdaştırır. Modernleşme sürecinde, kutsaldan uzaklaşan bir toplumu yeniden asli kaynağına çağırır. Gerçeği İnciten Papağan'da olduğu gibi, 'Sen Ona Ben Dersin'deki Osman Yıldız'ın hikayesi de, Türkiye'nin siyasal, ekonomik ve bürokratik gerçeğine ironik bir bakış getirir. Sadık Yalsızuçanlar, 'gerçek sanatçı, geleneğe bir şey katan ve onu geliştirendir. Çünkü o sanatçıya kadar gelenek ve ondan sonra gelenek değişmiştir artık' görüşündedir. Yalsızuçanlar, hikayelerinde geleneğe yaslanarak ve geleneğe yenilik katarak, 'gerçek sanatçı' kimliğine sahip bir yazardır. Coşkun bir lirizm ile yazdığı hikayeleri sağlam bir üslup ile özgünlüğe imza atar. ' Sezen Kara, agt. Sh, 95-96
Bibliyografya
Akıner Selen, Sadık Yalsızuçanlar : "En Verimli Yazar Hergün Düzenli Olarak Yazandır", Virgül, Mayıs 2003. Demirkıran Esra, "Harfler Varlığın Sırlarıdır", Aksiyon Dergisi. 24 Mart 2003. Gür Alim, Roman Tahlili Ders Notları. Kaplan Mehmet, Hikaye Tahlilleri, Dergah Yayınları, 1997. Kutlu Caner-Özhan Ali, "Sadık Yalsızuçanlar: Sanat İnsanla Allah Arasında Bir Gizdir". Köprü Dergisi, 1996. Lekesiz Ömer, Yeni Türk Edebiyatında Öykü, 5. cilt. Kaknüs Yayınları. "Soruldu/ Sadık Yalsızuçanlar". Yolcu Dergisi. Sayı: 29, 2003. "Sadık Yalsızuçanlar : Şiirsiz İnsan Yok". Karakalem Dergisi. Ocak/Şubat, 1993. Tekin, Mehmet, Tarık Buğra'nın Hikayeleri Üzireni Bir İnceleme. Öğretmen Kitapları Dizisi. MEB Yay. İstanbul, 1992. Türk Öykücülüğü Özel Sayısı, Hece Dergisi. Sayı: 46/47, Ekim-Kasım. 2000. Yalsızuçanlar Sadık : Gerçeği İnciten Papağan, karakalem Yay. İstanbul. 1992. .........................Güzeran, Şule Yayınları. İstanbul. 1999. .........................Halvet Der Encümen. Şule Yayınları. İstanbul, 1999. .........................Kuş Uykusu. Şule Yayınları. İstanbul, 1999. .........................Şehirleri Ssüsleyen Yolcu. Akçağ Yayınları. Ankara, 1996. .........................Varlığın Evi. Timaş Yayınları. İstanbul, 2002. .........................Öyküler Kitabı. Gelenek Yayınları. Haziran, 2003. Sitene ekle | Görüntüleme sayısı: 1303
|