JA slide show
Anasayfa arrow Günlük arrow İlk okuma arrow Fethi Gemuhluoğlu ve dostluk üzerine mülahazalar
Fethi Gemuhluoğlu ve dostluk üzerine mülahazalar
Yazan Hakkı Yiğit   
22.11.2009 23:50

Üstad Sadık Yalsızuçanların hazırladığı “Dostluk Üzerine Önce Selam Sonra Kelam Fethi Gemuhluoğlu” kitabı Timaş yayınlarından çıktı…

Fethi Gemuhluoğlu ile geç tanışan talihsizlerdenim…

Kendisinin ismini ilk kez ne zaman duyduğumu bilmiyorum.

Ama Onun dünyasına nufuz etmeme Üstad Sadık Yalsızuçanlar, Kamuran Sezer ve oğlu Ali Bey’in vermiş oldukları bir panel vesile olmuştu…

Şu mübarek Anadolu topraklarında ne erenler yetişmiş meğer…

Ne mümbit topraklardır bu Anadolu bozkırları… Ali cenap, cömert…

Gemuhluoğlu bir aşk insanı…

Hiç âşık olmayanı adamdan saymayacak kadar aşka iman etmiş bir adam…

Kâinatın mayası, sevgi ve muhabbet olduğunu bilen onun bu halini yadırgamaz elbet…

Aşk şarabıyla sarhoş olan dostlar aramakla geçmiş Gemuhluoğlu’nun ömrü…

“Evvela insan kendisine dost olmalı” diyor…

Kendini bilmeyen ve kendisine dostça bakmayan kime ne verebilir ki?

Her şeye dost olmayı tavsiye eder O… Ölüme dahi…

Birbirine kesesini, karısını emanet edemeyenlerin kalkıp da İslam’ı kurtarmaya kalkışanları alaylı bir dille ikaz ederken bizlere neyi, nerde kaybettiğimizi hatırlatıveriyor.

“Emin” olmayan, “dost” olmayan, nasıl “dost doğru” yola erişebilir ki…

Gemuhluoğlu’nun lügatinde “İslamiyet”, “insanlıktan” ibarettir.

Bütün plan ve projesi, söylemi ve eylemi dostluk üzerine kurulmuştu…

Onun içinde Necip Fazıl’a kendilerinin (küfrü) yıkmak için geldiğini ifade ederken; kendisinin ise inşa için var olduğunu söylüyor…

Onun hayat felsefesi, var oluş gayesi “aşk, dostluk, inşa” idi.

O “Narın da hoş,

Nurun da hoş.

Kahrın da hoş

Lutfun da hoş”

 

“Ne varlığa sevinirim,

Ne yokluğa yerinirim” diyen Yunus’un yolundaydı…

“Tenkit etmekten tebliğe zaman bulamıyoruz”,

“Dişinizı fırçalayınız” fermanı karşısında ağzında bir dişi çürük olan kimsenin Kelime-i Şahadet getirmesinden utanması lazım,

Kardeşim adam tıraş olmak zahmetinden kurtulmak için sakal bırakacak, öteki içtimai adaba uygunluk endişesiyle her gün tıraş olacak; sonra da biz kalkıp tıraş olmayanı daha kâmil Müslüman ilan edeceğiz. Olur mu böyle şey? Dişini fırçalamayanların suçu sakalını kesenlerden az mı kardeşim…” Satırları yüzüme inen bir sille…

Yüzüm kızararak okuyorum… Şok etki ediyor…

“Yahu insan bu kadarda açık konuşmaz ki” diye nefsim isyan ediyor…

 Nebevi hayatın sosyal hayatımızdan ne kadar da uzaklaştığını, dışlandığının, nasıldı şekilci ve şabloncu olduğumuzun çığlığıdır bu sözler…

O bir “gönül adamı” olmanın yanında “eylem” adamıdır da…

Zamanın da diğer varlıklar gibi yaratılmış olduğun söylüyor…

Gündüzler yetmez bize, gecelerde çalışmak lazım diyor…

Aradaki farkı ancak hummalı bir çalışma ile kapatılacağını bizlere hatırlatıyor…

Çünkü O yeni bir dünyanın inşasına soyunmuştu…

Ergeç Bediüzzamanın da müjdelediği Osmanlı’nın hamlini vazedeceğine inanıyordu…

Bunun içinde çok çalışmak lazımdı…

Ve bundan dolayı diojen gibi adam aramaya kendini vakfetmişti.

Hiçbir parti, cemaat, ideoloji, kurum, sistem, tarikat farklılığını gözetmeden kutsala ve değerlere saygılı adam alıyordu…

O elinde tutulursa Anadolu insanının çok şeyler yapacağına inanıyordu…

Çünkü ecdadımız Osmanlı’ya Allah’ın vermiş olduğu kutsal görev ve misyonun halen devam ettiğine sıdk ile iman ediyordu…

Bütün plan ve projesini “büyük insanlar” yetiştirmekten ziyade; yaratıcısıyla, kendisiyle, geçmişiyle, tarihiyle, barışık “insanı kâmil” yetiştirmek üzerine kurmuş…

Buna yönelik “söylemlerde bulunmak” kolay amma “eylemlerde bulunmak” o kadar kolay değil…

Birazcık servet ve mülkiyet kazanılınca kazandıklarını kaybetmemek için kendi kurum ve kuruluşunu, servetini, müessesini merkeze alıp, müntesiplerini, çalışanlarını, dostlarını, insanları göz ardı eden niceleri gelip geçmiştir bu fani dünyada…

Ama Gemuhluoğlu’nun dünyasında daima merkeze insan, birey varolmuştur…

Çünkü O büyük rüyaların adamıydı…

Rüyaların, hayallerin insanı kamillerle hakikate dönüşeceğini biliyordu…

Rüyasında dahi küçük düşünen kimselere itibar etmez…

Istırap insanıdır O …

Istırap, ruhun iksiri olduğunu çok iyi bilir.

Büyüklüğün, büyüklerin kaderidir, zamanlarında anlaşıl(a)mamaları…

O bunun farkındadır ve bunun için de hiçbir zaman kırılmaz, darılmaz…

“Bu yol uzundur

Menzili çoktur

Geçidi yoktur

Derin sular var”

 

“Dövene elsiz gerek

Sövene dilsiz gerek

Sen derviş olmazsın

Derviş gönülsüz gerek” diye Yunus’tan el almıştır o…

İncinse de incitmez…

Yıkmak için değil yapmakla mamur olduğunu şuurundadır…

Oğlu Ali Beye yazmış olduğu mektup, her gencin başucuna asması gerekli öğütler ihtiva ediyor…

O sık sık annesinden bahsederken, aslında ilim, irfan edeb neslinin nasıl yetişeceğine işaret ediyor…

İlk muallim(e)lerden var olması gereken meziyetlere işaret ediyor…

Bir gün ümmi anasını elinde aldığı bir çöpü Kuran harflerinin üzerinde gezindirirken “Benim okuma yazmam yok oğul, böyle yaparsam ola ki Allah bana bir hatim sevabı yazar” der.

İşte neslimizin, bizim, ailemizin, hanımlarımızın, cemiyetimizin muhtaç olduğu ruh, iman, irfan…

Bu gün tekrar o ümmi analarımızın imanına muhtacız…

Bizim yitiğimiz çok bilmemek, ilim, teknik, teknoloji… değil…

Onlar çok basit şeyler…

Bizim ve neslimizin bu gün ihtiyaç duyduğu şey; bu ümmi analarımızın imanı, saffeti, samimiyeti, aşkı, heyecandır… kısacası Fethi Gemuhluoğlu’nun taşıdığı ruhtur, misyondur…

“Dostluk Üzerine” bir çırpıda okunulup sonrada kütüphaneye konulacak bir kitap değil…

Hayata geçirilmesi gereken prensipleri va’z eden bir kitap…

Okuru dostça “insanı kamil” olmaya çağırıyor…

Bu tür erenlerin hayat hikâyelerini ihtiva eden kitaplar okunmalı okutulmalıdır nesillerimize…

Böylece belki neleri yitirdiğimizi fak ederiz de, yitiğimizi arama adına yollara koyuluruz…

Ve o yollarda dostlar ediniriz…

Zaten birçok dostluklarda yollarda edinilmiyor mu?

 

 

 

 

 

 

Niyazî-İ Mısrî Paneli

 

 

Cuma günü Belediye Konferans Salonunda gerçekleşen “NİYAZÎ-İ MISRÎ İLE BULUŞMA” paneline olan ilgi ve alaka panelistleri memnun ettiği gibi değerlerimize olan yöneliş adına bizleri de ümitlendirdi…

Ayrıca, panelin açılış konuşmasını yapan Belediye Başkanımız Sayın Ahmet ÇAKIR"dan “kültürel faaliyetler söz konusu olduğundan hiçbir fedakârlıktan, yardımdan kaçınmayacaklarına” dair ifadelerinin altını çizmek lazım. Bundan böyle bizlere düşen bu vaadin ne ölçüde gerçekleşeceğini bekleyip görmektir.

Panelistler, Sayın Valimiz Ulvi SARAN"ı ziyaretleri çıkışında son derece mutlu idiler…

Sayın valimizin açılacak olan bir Sosyal Bilimler Lisesine ve yapılmakta olan Kültür Sarayına Niyazî-i Mısrî"nin isminin verileceğini söylemeleri, İnönü Üniversitesinin bünyesinde Niyazî-i Mısrî adına bir enstitünün kurulacağını, Hazretin türbesinin bulunduğu Limni adasındaki yetkilileri Malatya"ya davet edilip ağırlanması ve Malatya ile kardeş şehir edinmelerini, böylece iki şehir arasında gönül köprülerini oluşturmaları yönünde girişimlerde bulunacağını ifade etmeleri sayın panelistleri son derece heyecanlandırmıştı. Panelistler o heyecan ve şevkle programlarını gerçekleştirdiler.

Sayın Valimizin konuşmasında bu şehrin gelişmesinde, tanınmasında kayısı gibi ekonomiye katkıda bulunan ürünler önemli olduğu kadar, âbide şahsiyetlerinin varlığının da çok büyük bir kazanç olduğunu ifade etmeleri ve bu âbide şahsiyetlerin isimlerini yapıtlara, mekânlara vermekle yeterince onları anlamış olamayacağımıza dair ifadelerinin altına kim imza atmaz ki…

Sayın valimiz bu âbide şahsiyetlerin isimlerini yapıtlara vermenin yanısıra, bu şahsiyetleri günümüz ve gelecek nesillere anlatmanın çok önemli olduğunu ve bunun içinde bu zatlara ait eserleri tercüme edip günümüz nesillerine okutturma yoluna koyulmamız gerektiğine ve günümüz nesillerin gönül dünyasına bu âbide şahsiyetlerin eserlerini, hayat felsefelerini, edebi bir dil ile aktarma yoluna koyulmamız gerektiği dair sözleri fevkalade önemlidir.

Malatya"nın yeşillenmesi adına çalışması ve” on dört yıl önce ki problemleri halen konuşuyoruz artık bu problemler konuşmamalıyız” sözleri üzerine sayın valimizin ilimiz adına bir şans olduğu kanaatine kapılmıştım. Kültür ve sanatın önemine inanan ve bunun içinde somut adımlar atması ve panel öncesi yaptığı konuşma ile bu kanaatim daha da pekişti…

Panel geçen yıl da gerçekleşmişti…

Bu yıl katılım daha da göz doldurucuydu…

Salon doluydu…

Bu tür faaliyetler yapıldıkça Niyazî-i Mısrî"ye kulaklar aşina olacak…

İsmine aşina olundukça da ilgi ve alaka duyulacak…

İlgi ve alaka duyuldukça okunulacak, sevilecek, tanınacak…

Okunup anlaşıldıkça, sevildikçe de yeni Mısrî"ler yetişecektir inşâllah…

Ahmet Yesevi"nin, Mevlana"nın, Yunus"un, Hacı Bektaşi Velinin, Pir Sultan Abdalın, Niyazi Mısrî"nin, Bediüzzaman"ın, Süleyman Hilmi Tuna"nın… olmadığı ve bu zatların hoşgörüsünün, samimiyetinin, irfanının, edebinin, güzel ahlakının olmadığı bir dünya düşünsenize bir…

Ne olurdu bu dünyanın hali…

Bu zatların himmeti sadece yaşadığı döneme münhasır değil, kendinden sonraki dönemlerde de devam eder…

Yeter ki biz onlara kendi gönül kapılarımızı fert ve toplum olarak açabilelim…

Yrd. Doç. Dr. Mustafa TATCI"nın  ifade ettiği gibi, onlar bize değil; biz onlara muhtacız…

Cuma günü gerçekleşen “Niyazî-i Mısrî ile Buluşma” Paneline olan ilgi ve alaka işin doğrusu bizim onlara muhtaç olduğumuzu fark ettiğimize dair bir işaret olarak okudum…

Önemli olan da insanın ihtiyaç duyması değil mi zaten…

İhtiyaç duyan, elbette arar…

Arayan da er geç bulur…

Bulanlar hep arayanlar değil midir zaten…

 

Malatya Güncel, 26 Ekim 2009

 


Sitene ekle | Görüntüleme sayısı: 13114

Yorumlar (1)
RSS yorumları
1. Yazan Bu e-Posta adresi istenmeyen postalardan korunmaktadır, görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir. 21-05-2010 00:36 - Misafir
 
 
onu nasıl kaybederiz yaa :cry
 

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

 
< Önceki   Sonraki >
"Ayrılığa ulaşsaydık, ona kendi acısını tattırırdık." İbn Arabi  

SADIK YALSIZUÇANLAR,
ARTIK BÜTÜN KİTAPLARIYLA
PROFİL’DE…

sEsLi kiTaP

C’nin Hazırlanmış Hayatı
 
 Sesli Kitap.. Hazırlayan: Nisan Kumru
Bir ve Hep
 
Küf
 
Hiç