Sadık Yalsızuçanlar

Herkes zaman zaman yargılamadan dinleyecek, anlayacak belki de gözlerinin içine merhametle bakacak birine ihtiyaç duyar. Derin yalnızlık demleridir bunlar. Acımıza bakmadan hırpalayacak bir üst ses değil, sevgiyle kucaklayacak bir çift koldur tek ihtiyaç duyduğumuz. Moda tabiriyle hepimiz Cemil’iz aslında. Büyük ama büyüklüğünü gösterme ihtiyacı duymayan bir sığınağa muhtaç kimsesizler…

Sadık Yalsızuçanlar’ın yeni romanının kahramanı Cemil, küçük bir Anadolu kasabasında ışığı arayan delikanlı. Bir yandan ideolojilerin öte yandan aşkın cenderesine kısılmış. Sahne sürekli daralırken karşılıyor onu sahil-i selamete taşıyacak merhamet, sabır ve idrak abidesiyle. “Ellerim yok biliyorum, ama senin ellerini tutmak istiyorum efendim. Elimi uzatıyorum tut lütfen. Gözümü seninle dünyaya açtım. Dünyada tükenmez murat var imiş, ne alanı gördüm ne murat gördüm diyor şair. Bende böyleydim efendim. Tükenmez bir murat olduğunu sanıyordum o günlerde. O günler henüz biatim tazeydi, bağlılığım yeniydi. Yağmur gibiydim…”

Ramazanda rahmete kapı aralanmışken tadı damakta kalarak okunacak bir roman Dem…

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Yorum yaz

Lütfen yorumunuzun yazının konusu ile alakalı olmasına dikkat edin. Kişisel hakaret içeren yorumlar silinecektir. Reklam amaçlı yorumlar silinecektir. 'Gönder' düğmesine basmadan önce yeni bir güvenlik kodu üretmek için tarayıcınızın *Yenile* düğmesine basın. Yukarıdaki durum yanlış güvenlik kodu girildiği durumlarda geçerlidir.
İsim:
E-posta:
Web sayfası:
Başlık:
BBCode:
Yorum:
	Ek yorumlar konusunda bana e-posta aracılığı ile ulaşılmasını istiyorum.