Sadık Yalsızuçanlar

“Romanın öleceği”ne ilişkin kehanetler zaman zaman oluyor. Fakat ne roman öldü/ölüyor ne de okur sayısı azalıyor. Aksine, roman okurunda düzenli bir artış var. Roman yazarı sayısının da arttığı ortada.

Görsellik, romanın alternatifi değil

Postmodern eğilimlerin de bu süreçte ortaya çıktığı söylenebilir. Tarihin, kutsalın, her şeyin yağmalandığı bir süreçten geçiyoruz ve roman hâlâ geçerliliğini koruyor. İlgi hâlesi dağılmış değil. Tarih daima zengin bir alıntı/gönderme alanı. Bireysel psikolojiler hâlâ anlamını koruyabiliyor. Romanda yeniden akılcı öğelerin ön plana çıktığı örneklere de rastlıyoruz. Tümüyle masalsı bir dille yazan romancılar da var. Özetle romanın öleceği/öldüğü yok. Ölmeye de pek niyetli görünmüyor. Görsellik, romanın alternatifi değil. Aksine romana yeni zenginlikler katıyor. Romancı ile sinemacı birbirinin yerine ikame edilecek kişiler hiç değil. Aksine birbirlerini besliyorlar. Bireysel ve toplumsal çelişkiler sürdükçe roman yazmak ve okumak, geçerliliğini koruyacak. Özellikle bizim gibi büyük dramların, trajedilerin, çelişkilerin yaşandığı kriz toplumlarında insanlar roman yazmayı ve okumayı sürdüreceklerdir. Ama romanın sürekli bir değişim geçirdiği aşikâr. Bunun doğal olduğunu düşünüyorum. Bunu, yeni durumların yeni kurguları gerektirdiğini göz önüne alarak söylüyorum. Yeni anlatılar, yeni kurgular, yeni diller… Bu daima olacaktır. Bu yüzden Philip Roth'un öngörüsüne katılmıyorum.

***

Kitap Zamanı 

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Yorum yaz

Lütfen yorumunuzun yazının konusu ile alakalı olmasına dikkat edin. Kişisel hakaret içeren yorumlar silinecektir. Reklam amaçlı yorumlar silinecektir. 'Gönder' düğmesine basmadan önce yeni bir güvenlik kodu üretmek için tarayıcınızın *Yenile* düğmesine basın. Yukarıdaki durum yanlış güvenlik kodu girildiği durumlarda geçerlidir.
İsim:
E-posta:
Web sayfası:
Başlık:
BBCode:
Yorum:
	Ek yorumlar konusunda bana e-posta aracılığı ile ulaşılmasını istiyorum.