Sadık Yalsızuçanlar

Dünyanın hakikatini bize bu dizelerden daha gerçekçi ne anlatabilir?
Bizim geleneksel bilge şairlerimiz, ‘kendi derdin söyler, gayrı hikayet etmezler’di.
Veysel de aynı gelenekten.
Deyişteki hikmetleri yaşadığı hissediliyor, yoksa insan nasıl bu kadar yalın, samimi, içerden söyleyebilir?
Mutlu olma isteği sınırsızdır, insanın emelleri, istekleri, arzuları sonsuzdur.
Gücü ise sınırlıdır. Mutsuzlukların çoğunun bizatihi nedeni budur, bu çelişkidir.
Tükenmez murat vardır dünyada ama, ne alanı görürsünüz ne de murat.

Veysel şöyle sürdürür :

‘Ölüm var dünyada yok imiş murat
Günbegün artıyor türlü meşakkat
Kalmamış dünyada ehl-i kanaat
İnsanlar içinde çok fesat gördüm’

‘Gördüm’ deyişi, tattım anlamındadır.
Veysel’in yüzündeki göz kapalıdır lakin içgözü açıktır, içgörüleri zengindir.
Dünyaya bakar ve kanaat ehlinin azaldığını, insanlar arasında ise fitne ve fesat peşinde koşanların arttığını görür.

‘Nusveran-ı Adil nerede tahtı
Süleyman mührünü kimse bıraktı
Resul-i Ekrem’in kanunu haktı
Her ömrün sonunda bir feryat gördüm’

Beni kalbimden vuran dize bu bentte : ‘Her ömrün sonunda bir feryat gördüm’
Gerçekten de böyledir. Çoğu zaman dünyanın bir köprü olduğunu unuturuz. Oysa köprüye yerleşilmez, gelip geçilir.
Bir yakayı başka bir yakaya bağlayan bir geçittir dünya.
Dünya için, ‘aşağıların en aşağısı’ tabiri kullanılır.
Zira dünyaya gelmek, irtifa kaybetmek, düşmektir.
Bu yüzdendir ki, simetrik bir manevi yetkinlik gezisi gerçekleştirmek gerekir.
Bir bilgenin dediği gibi, ‘marifet bu da değildir, yani alemleri seyran etmek de iş değildir. Asıl mesele insan olmaktır…Dünyaya gelmekten murat insan olmaktır.’
Bilge şair Sezai Karakoç,
‘bütün çabamız, bir ölüye çıkmak içindir’
der.
Veysel, bunu, ‘her ömrün sonunda bir feryat gördüm’
diye tamamlar.
Peki dünyaya gelip de kalan var mıdır?
Veysel’i dinleyelim :

‘Var mıdır dünyaya gelip de kalan
Gülüp baştan başa muradın alan
Muradı maksudu hepsi yalan
Ölümü dünyada hakikat gördüm’

Evet, bu böyledir.
Dünyanın tek gerçeği vardır : ölüm.
‘Madem ölüm var, o halde yaşam anlamsızdır’ diyen nihilistleri kınamamalı.
Zira onların çoğunun kalbi hakikat için çarpıyor olsa da, Veysel’in aksine iç gözleri kapalıdır.
Hz. Pir gibi, ölümü Sevgili’ye kavuşma gecesi görmek gerekir.
Dünya zindanından ahiret gülistanına geçiş…
O halde bu dünyada muradı da maksudu da yalandır.
Buradaki yalan oluş, asıl yurdumuzun hakikatine, oradaki saadete göredir, yoksa, alemin Sahibi’ne gerçek anlamda kul olana dünya da gül bahçesidir.
Deyişin sonunda Veysel, binlerce yıllık bir metafora, çark-ı feleke getirir sözü :

‘Dönüyor bir dolap çarkı belirsiz
Çağlayan bir su var arkı belirsiz
Veysel neler satar narhı belirsiz
Ne müşteri gördüm ne hesap gördüm’

Kısacık dünya yaşamı için hileler dolaplar çevirenlere ithaf olunur :
Dilediğiniz kadar dolap çevirin, ne müşteri göreceksiniz ne hesap…

Yorumlar (2)

	1. Yazan Bu e-Posta adresi istenmeyen postalardan korunmaktadır, görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir. 26-04-2009 20:04 - Misafir
	Bu yazıyı okuduktan hemen sonra bu türküyü Cengiz Özkan'ın enfes yorumundan dinledim. Bilvesile Cengiz Özkan'a da bir teşekkür gönderelim. Yazı için de ayrıca şükranlarımı gönderiyorum. Modern zamanlarda biz gafilleri hakikatle yüzlşetiren ehli Hakka şükranla... http://gokekin.com

	2. Yazan Bu e-Posta adresi istenmeyen postalardan korunmaktadır, görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir. 12-05-2009 14:28 - Misafir
	Teşekkürler Hocam. Hocam kaleminizin mürekkebi hiç kurumasın inşallah. Yüreğinize sağlık.  Saygılarımla.

Yorum yaz

Lütfen yorumunuzun yazının konusu ile alakalı olmasına dikkat edin. Kişisel hakaret içeren yorumlar silinecektir. Reklam amaçlı yorumlar silinecektir. 'Gönder' düğmesine basmadan önce yeni bir güvenlik kodu üretmek için tarayıcınızın *Yenile* düğmesine basın. Yukarıdaki durum yanlış güvenlik kodu girildiği durumlarda geçerlidir.
İsim:
E-posta:
Web sayfası:
Başlık:
BBCode:
Yorum:
	Ek yorumlar konusunda bana e-posta aracılığı ile ulaşılmasını istiyorum.