|
Yazan Sadik Yalsizuçanlar
|
|
19.08.2010 10:17 |
 Ez û kekê xwe panzdehê mehê şeveke sayî de,
derdikevin ser banê xanî.
Bavê min jî tê.
Emê şevê li vir derbasbikin.
Em bê sebir li benda sibêne.
Kekê min bê tebat e. Banê xanî ji xwelîyê ye.
Leglegan li ser pacê hêlîn çêkirine.
Stêrk şewl didin. |
|
|
Yazan SadıK YalsıZuçanlaR
|
|
16.01.2010 20:33 |
 Bi tirs ji xew şîyar bû. Dîya xwe re xewna xwe vegot.
Şev bû.
Bahoza xîzê çêbû. Dev û bêvilên me tije xiz bûbû.
Me pêşîya xwe nedidît.
Em tî û birçî bûn. Herkes digîrîya.
Rewşa me qet baş nebû.
Ji nişkê ve her der ronî bû.
Bahoz tebitî.
Mirovekî rû şewl hat. Me sîwarê darekî kir ku, ew dar dikarîbû çolê de bimeş e.
Û em birin ba pelê kulîlkekî bi tac. |
|
|
Yazan Fethi Gemuhluoğlu
|
|
03.02.2009 16:34 |
 Ezbenî,
Yê sifteh, yê dawî, yê zahîrî, yê batinî slav dikim. Xwedîyê siftehê, dawîyê, zahîrî û batinîyê Xwedê. Xwedî slav dikim. Xwedîyê heqîqetê slav dikim. Rastî xwe, çepî xwe, pêş û paşîya xwe slav dikim. “Xwegîhandina Nepenîya Levlâkê” slav dikim. Dayîka wî, dayîka min Hatîce û Fatîmayê slav dikim. Çihar-î Yar-i Gûzînê slav dikim. Erkan-i Erbaa: Selmân, Mîkdâd, Ammâr, Ebû-Zerr slav dikim. Îmameyn-î Muhteremeyn slav dikim. Tâîfe-î eccînîyê slav dikim. Mû’mîn û mislimanên wan slav dikim. Û we slav dikim. |
|
|
Yazan SadıK YalsıZuçanlaR
|
|
03.01.2009 17:27 |
 Tu derya yî, ez berava te me. Ku tu tunebî ez wekî beravekî bê derya me.
Derya bê berav dibe lewra berava bê derya ê çito bibe?
Ku tu tunebi berava bê derya ku çito dibe ez jî wusa me.
Niha tu tuneyî. Ez zanim tu li ku derêyî lewra ez te nabînim.
Mîna ku ez te dibînim, nizanim. Te zanîn te dîtin e, ku ez wusa bawer dikim vê êşê ez dikşînim. |
|
|
Yazan SadıK YalsıZuçanlaR
|
|
03.01.2009 17:18 |
Di çîrokên Halit Refik Karay ên bi navê “Çîrokên Welêt” de ez pirtirîn ji çîroka “Agah Efendî” hez dikim. Piştî ku min ev çîroka bi navê “Baxçeyên Xoxan” xwend, min demeke dirêj ‘ji welatê min, dîmenên mirovan’ di hişê xwe de bir û anî. |
|
|
Yazan SadıK YalsıZuçanlaR
|
|
03.01.2009 17:15 |
Çîroka te wê şevê dest pê kir. Şeva ku tu ketî sala xwe ya dozdehan. Çardehê sibatê bû. Mîna her gavî tu zû raketibûy. Piştî dersa xwe ya ku te bi bavê xwe re çêkiribû, te gotibû şev baş û derbasî odeya xwe bûbûy. Li ser alîyê xwe yê rastê te xwe xwar kir û hênijîy. |
|
|
|
<< Başlangıç < Önceki 1 2 Sonraki > Son >>
|
| Sonuçlar 1 - 10 / 19 |
