Sadık Yalsızuçanlar

Mustafa ŞAHİN: Yazmaya ne zaman başladınız? 

Sadık YALSIZUÇANLAR: 1980 yılının kış ayında, mevsimin ilk karı yağarken.

Sadık YALSIZUÇANLAR: Öykü, roman, deneme…

Sadık YALSIZUÇANLAR: Ortaokul Türkçe öğretmenim. Lisede tanıdığım bir almanca öğretmeni. Üniversitedeki hocalarım…

Sadık YALSIZUÇANLAR: “Ana” başlıklı bir öykü idi. Hacettepe Üniversitesi’nin kampüsünde, ana giriş kapısında tanık olduğum bir olay etkili olmuştu. Taşralı bir öğrenci, annesine bağırıp çağırıyordu. Kadıncağız ağlıyordu. Geçenler dönüp dönüp bakıyordu.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Sitene ekle | Görüntüleme sayısı: 201 | Devamını oku...

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Sitene ekle | Görüntüleme sayısı: 97 | Devamını oku...

Kalemşah, yayın hayatına yeni merhaba diyen bir oluşum. Yapıyı meydana getiren arkadaşlar isminiz etrafındaki haleye tutulmuş bir avuç sevdalı. Bu nedenle bu köşemizin ilk konuğu siz olun istedik.  Genç bir site olarak öncelikle bizi kabul ettiğiniz için teşekkür ediyor, geleceği inşa sürecinde hepsi birer altın değerindeki eserlerinizin ve sözlerinizin şimdiden gönüllerde hak ettiği yere ulaşmasını diliyoruz.

1-Eser sayınızla yaşınızı oranladığımızda günleri 48 saate çıkarmış olduğunuz kanaati hasıl oluyor. 60’ı aşkın eser vermek herkesin harcı değil. Bir çok söyleşi serileri yapıyor, üniversitede derslere giriyorsunuz. Yeni bir sanat merkezinde kurmaca metin yazarlığı derslerine de başladığınızı biliyoruz. Neden bunca koşuşturma?

Tabi bu kitaplara ‘eser’ demeyelim dilerseniz . ‘Eser’i daha çok Mesnevi-i Şerif, Fütuhat-ı Mekkiye, Risale-i Nur gibi telifat için kullanmak daha yerinde olacak. Batı’dan da, diyelim Goethe’nin, Rilke, T.S.Eliot, Shakespeare gibi şairlerin şiirleri, Dostoyevsky’nin romanları için kullanabiliriz. Benim kitaplarımın çoğu, derleme, yeniden yazım veya dergi/gazete yazıları, söyleşilerden oluşuyor. Birkaç hikaye yazmışım o kadar. Diyeceksiniz, karalama da olsa, bunca kitap nasıl çıkıyor? Bunu da tez canlılığıma, aceleciliğime bağlayabiliriz. Tuşlara seri basmanın da payı var tabi. Derslere, kurslara gelince… Emekli olunca, ötedenberi arzu ettiğim üniversitedeki derslere biraz ağırlık verebildim. Orada da, öğretici olarak değil de, öğrenci dostlarımızla birlikte yeni şeyler öğrenebilme umuduyla hareket ettim. Kurs biraz işin tuzu biberi oldu. Kıramadığım bir dostum rica etti, haftasonları İstanbul’a gidiyorum zaten, acd sanat merkezinde kurmaca metin yazarlığı dersleri böylece başlamış oldu.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Sitene ekle | Görüntüleme sayısı: 169 | Devamını oku...

Modern Türkiye öykücülüğünün asude bir adası olan Mustafa Kutlu ustatdan mutadı üzere yeni bir kitap geldi: Zafer Yahut Hiç. Mutadı üzere diyorum, zira Kutlu, nicedir her yıl, kutsal Ramazan’a doğru, belki onun bereketiyle, önümüze yeni bir öykü sofrası seriyor. İyi ki de seriyor, çöle dönüşen edebiyat dünyamızda Kutlu’nun hikayeleri, buz gibi soğuk ve su gibi berrak geliyor. Serap değil tabii bu. Kutlu, modern toplumun kalbindeki derin krizi aşmanın yolunun saflıktan, samimilikten, düşüncesi ile eylemi bir olmaktan geçtiğini biliyor.

Yorumlar (3) | Sitene ekle | Görüntüleme sayısı: 193 | Devamını oku...

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Sitene ekle | Görüntüleme sayısı: 308 | Devamını oku...

Sadık Yalsızuçanlar'la "Kürt Dilinde Tasavvuf" söyleşisi...

Kürt dilinde tasavvuf denilince ne çağrışıyor sizde?

Gerçi bilgeliğin o geleneksel ve hermetik diline ‘kuş dili’ derler, dolayısıyla, Türkçe, Kürtçe, Arapça, Farsça, Sanskritçe, Süryanice vb. hangi dille kendini ifade ederse etsin ortak bir  üst‘dil’i vardır. Ama ‘Kürt dilinde veya diliyle tasavvuf’ denildiğinde, irfanın Kürtçe dile gelmesini anlıyorum. Kürt bilgelerin İslam’ın erken dönemlerinden itibaren yazıya geçmiş verimleri çağrışıyor.

Yorumlar (1) | Sitene ekle | Görüntüleme sayısı: 702 | Devamını oku...